Historia uczelni 1990-2010


Droga do nowoczesności

Pierwsze posiedzenie senatu kadencji 1990–1993 odbyło się 13 grudnia 1990 roku. Wtedy też profesor Andrzej Wiszniewski otrzymał akt stwierdzający wybór na stanowisko rektora na okres od 1 grudnia 1990 roku do 31 sierpnia 1993 roku.
Uczelniane Kolegium Elektorów 25 marca 1993 roku ponownie wybrało profesora Andrzeja Wiszniewskiego na stanowisko rektora Politechniki Wrocławskiej, na kolejną kadencję obejmującą lata 1993-1996. W marcu 1991 roku senat zatwierdził pierwszy regulamin Samorządu Studenckiego. Przyjęto również informację o przygotowaniach do upamiętnienia pięćdziesiątej rocznicy mordu na profesorach lwowskich. Planowano uczczenie, przypadającej 4 lipca 1991 roku, rocznicy, odsłonięciem tablicy pamiątkowej poświęconej zamordowanym w 1941 roku profesorom Politechniki Lwowskiej. Tablica do dziś zdobi podcienia gmachu D-1.

Znowu wydziały
W marcu 1991 roku nastąpiła likwidacja Studium Wojskowego. W zajmowanym dotychczas przez studium ośrodku powstała wydzielona jednostka organizacyjna pod nazwą „Zespół obiektów przy ulicy Długiej 61”. Początkowo planowano, by ośrodek stał się siedzibą Wydziału Górniczego, który wtedy mieścił się w gmachu Naczelnej Organizacji Technicznej przy ulicy Józefa Piłsudskiego. Koncepcja ta spotkała się z protestem zainteresowanych i ostatecznie w październiku 1992 roku Wydział Górniczy przeprowadził się do budynku przy placu Teatralnym (K-3). 20 czerwca 1991 roku senat uchwalił nowy statut Politechniki Wrocławskiej. Dokumentem tym przywrócono dawną strukturę uczelni z wydziałami jako podstawowymi jednostkami organizacyjnymi. Instytuty stały się, po ponad dwudziestu latach, komórkami organizacyjnymi stanowiącymi, obok katedr i zakładów, strukturę organizacyjną wydziału. We wrześniu 1992 roku zniesiono piony, stanowiące od 1969 roku podstawę struktury administracji Politechniki. Funkcje zlikwidowanych komórek przejęły jednostki organizacyjne podległe prorektorom oraz dyrektorowi administracyjnemu. W grudniu 1992 roku powołano pierwszą katedrę od czasu przeprowadzonej w 1968 roku reorganizacji struktury Politechniki Wrocławskiej. Była to – uruchomiona 1 stycznia 1993 roku na Wydziale Architektury – Katedra Planowania Przestrzennego, którą kierował profesor Tadeusz Zipser.

„Pryzmat” zamiast „Sigmy”
Od 4 października 1991 roku zaczął ukazywać się nowy periodyk Politechniki Wrocławskiej – „Pryzmat”. Czasopismo zastąpiło zlikwidowaną w 1990 roku „Sigmę” – magazyn Politechniki Wrocławskiej. 26 listopada 1992 roku senat powołał Fundację Rozwoju Politechniki Wrocławskiej, która miała wspierać działalność oraz upowszechniać osiągnięcia wrocławskiej uczelni technicznej. W październiku 1993 roku powołano Centrum Kształcenia Ustawicznego. Celem centrum była koordynacja oferty dydaktycznej dla słuchaczy spoza Politechniki Wrocławskiej. W tym czasie opublikowano również sprawozdanie z działalności uczelni za 1992 rok. Wynikało z niego, że w 1992 roku liczba studiujących przekroczyła granicę 10 tysięcy słuchaczy, której od kilkunastu lat – z różnych przyczyn – nie udawało się pokonać. W 1992 roku wykazano 10 662 studiujących (w tym na studiach dziennych 9695). W porównaniu z rokiem poprzednim (1991) liczba studentów wzrosła o 2325 osób. W styczniu 1994 roku senat zaaprobował projekt utworzenia Oficyny Wydawniczej Politechniki Wrocławskiej. Nowa jednostka organizacyjna powstała w kwietniu 1994 roku z połączenia dotychczas niezależnych: Zakładu Graficznego oraz Wydawnictwa Politechniki Wrocławskiej. 22-25 lutego 1995 roku odbyły się zorganizowane w Gmachu Głównym pierwsze Wrocławskie Targi Książki Naukowej.

Nowe centra na Politechnice Wrocławskiej
W listopadzie 1994 roku na forum senatu przyjęto wniosek o powołanie Wrocławskiego Centrum Sieciowo-Superkomputerowego, którego zadaniem miała być organizacja, rozwój sieci i utrzymanie jej w ruchu, a także udostępnianie usług komputerowych i szkolenie w zakresie korzystania z superkomputerów. W lipcu 1995 roku senat przyjął regulamin Wrocławskiego Centrum Transferu Technologii – jednostki pomocniczej Politechniki Wrocławskiej, mającej na celu przekazywanie nowoczesnej techniki i metod wytwarzania do praktyki przemysłowej. 22 czerwca 1995 roku, w roku pięćdziesięciolecia uczelni, ustanowiono Medal Politechniki Wrocławskiej. Jest on przyznawany zasłużonym pracownikom Politechniki Wrocławskiej, a także tym, którzy wybitnie przyczynili się do rozwoju wrocławskiej uczelni. Jako pierwsi zaszczytne odznaczenie Politechniki Wrocławskiej otrzymali profesor Henryk Hawrylak, profesor Jan Kmita oraz profesor John W. Shumaker – prezydent University of Louisville (Kentucky) w Stanach Zjednoczonych. Kryzys gospodarczy i finansowy trapiący Polskę w pierwszej połowie lat dziewięćdziesiątych XX wieku nie pozwalał na realizację ambitnych zamierzeń budowlanych. Wśród takich przedsięwzięć Politechniki, zakończonych w latach 1990-1996, korzystnie się wyróżniała – oddana do użytku w 1990 roku – siedziba Instytutu Telekomunikacji, Teleinformatyki i Akustyki (C-5, ulica Zygmunta Janiszewskiego). W 1990 roku oddano także kolejne obiekty Politechniki przy ulicy Józefa Chełmońskiego 12. W tym okresie zrealizowano również parterowe obiekty zabudowy ośrodka przy ulicy Braci Gierymskich. W 1996 roku przy ulicy Długiej nastąpił odbiór pawilonu M-8, który został przekazany Instytutowi Technologii Elektronowej.

Pierwszy Festiwal Nauki
łącznie 4211 osób: 1834 pracowników naukowo-dydaktycznych i dydaktycznych, 50 – naukowych, 933 – naukowo- technicznych i inżynieryjno-technicznych, 1394 – w służbach bibliotecznych i w obsłudze. W grupie nauczycieli akademickich było 70 profesorów zwyczajnych, 58 tytularnych profesorów nadzwyczajnych, 145 osób zajmowało stanowisko profesora nadzwyczajnego, a 17 – docenta. Zatrudniano 1009 adiunktów oraz 314 asystentów i stażystów. Liczba studentów na wszystkich wydziałach (łącznie z filiami) osiągnęła wielkość 17 278 osób. 15 marca 1996 roku Uczelniane Kolegium Elektorów dokonało wyboru rektora Politechniki Wrocławskiej na lata 1996-1999. Został nim profesor Andrzej Mulak, który pełnił tę funkcję również przez kolejną kadencję – w latach 1999-2002. W lipcu 1997 roku rektor i administracja Politechniki Wrocławskiej przeżyli największą do tej pory próbę sprawności działania. 13 lipca 1997 roku fala powodziowa dotknęła okolic Politechniki. „Powrót do normalności” nastąpił, szczęśliwie bez wielkich strat, 24 lipca. Pod koniec 1997 roku w „Pryzmacie” ukazał się krótki artykuł, w którym zapowiedziano – dziś już bardzo związany z działalnością Politechniki Wrocławskiej – pierwszy Festiwal Nauki. Odbył się on w dniach 25-27 września 1997 roku, z programem obejmującym blisko 150 różnego typu imprez. W maju 1998 roku senat wyraził zgodę na powołanie Centrum Materiałów Zaawansowanych i Nanotechnologii – jednostki organizacyjnej Politechniki Wrocławskiej, spełniającej zadanie konsolidacji grup badawczych wokół badań materiałów zaawansowanych i nanotechnologii. Centrum miało stać się zapleczem badawczym dla przemysłu oraz zalążkiem studiów interdyscyplinarnych. 15 lutego 1999 roku wprowadzono nowy regulamin organizacyjny Politechniki Wrocławskiej, który ugruntował jednolity schemat organizacyjny z wydziałami jako podstawowymi jednostkami organizacyjnymi uczelni oraz instytutami, katedrami, a także zakładami, tworzącymi wydziałową strukturę (zniesiono ostatecznie instytuty o charakterze międzywydziałowym). Regulamin organizacyjny Politechniki Wrocławskiej uporządkował również kwestie zarządzania administracją, tworząc solidne podwaliny dla dzisiejszej struktury uczelni. W lutym 1999 roku Senat Politechniki Wrocławskiej zatwierdził dokument wypracowany na Konferencji Rektorów Polskich Uczelni Technicznych, która odbyła się w Gdyni pod koniec stycznia 1999 roku. Tak zwane Porozumienie Gdyńskie ustanawiało zasady systemu punktowego dla wszystkich studiów dziennych. Autorzy wprowadzanego systemu zakładali, że do zapisania się na kolejny semestr student powinien wykazać się uzyskaniem odpowiedniej liczby punktów i spełnieniem koniecznych wymagań programowych.

Dwanaście wydziałów
W grudniu 1999 roku senat zdecydował o utworzeniu Studium Nauk Humanistycznych Politechniki Wrocławskiej. W marcu 2001 roku rozpoczęto dyskusję nad przekształceniem Instytutu Techniki Mikrosystemów w osobny wydział. Ostatecznie Wydział Elektroniki Mikrosystemów i Fotoniki, dwunasty na Politechnice Wrocławskiej, został uruchomiony 1 stycznia 2002 roku. W kwietniu 2001 roku przy Politechnice zostało powołane Centrum Biomonitoringu, Biotechnologii i Ochrony Ekosystemów Dolnego Śląska. Celem nowego centrum miała być konsolidacja działań badawczych i dydaktycznych Politechniki oraz Akademii Rolniczej w zakresie ekologicznych aspektów zanieczyszczenia ekosystemów Dolnego Śląska. 1 lipca 2002 roku ruszyło Studenckie Centrum Kultury Muzycznej, które powołano z intencją wsparcia rozwoju zainteresowań muzycznych studentów Politechniki Wrocławskiej. Do użytku centrum przeznaczono klub w Domu Studenckim „Atol” (T-9) przy ulicy Powstańców Śląskich 137, w którym stałą siedzibę ma także Akademicki Chór Politechniki Wrocławskiej. W 2002 roku na Politechnice Wrocławskiej zatrudniano 3810 osób: 1882 pracowników miało etaty naukowo- dydaktyczne i dydaktyczne, 15 – naukowe, 695 – naukowo- techniczne i inżynieryjno-techniczne, 1218 pracowników reprezentowało służby biblioteczne (153), administrację i obsługę. Grupę nauczycieli akademickich tworzyło 85 profesorów zwyczajnych, 70 tytularnych profesorów nadzwyczajnych, 166 osób zajmowało stanowisko profesora nadzwyczajnego, a siedem – docentów. Zatrudniano 1083 adiunktów oraz 157 asystentów i stażystów. W roku akademickim 2002/2003 studia podjęło 31 297 osób (w filiach – 2991).


W drugiej połowie lat 90., w sytuacji wyraźnej poprawy kondycji gospodarczej Polski, zrealizowano kilka istotnych przedsięwzięć budowlanych, które wydatnie powiększyły możliwości dydaktyczne Politechniki Wrocławskiej. Obiektem, który w pewnym sensie zapoczątkował realizację dużych inwestycji, był ukończony w 1997 roku budynek Instytutu Matematyki i Informatyki przy ulicy Zygmunta Janiszewskiego (C-11). W październiku 1998 roku dokonano otwarcia przebuW drugiej połowie lat 90., w sytuacji wyraźnej poprawy kondycji gospodarczej Polski, zrealizowano kilka istotnych przedsięwzięć budowlanych, które wydatnie powiększyły możliwości dydaktyczne Politechniki Wrocławskiej. Obiektem, który w pewnym sensie zapoczątkował realizację dużych inwestycji, był ukończony w 1997 roku budynek Instytutu Matematyki i Informatyki przy ulicy Zygmunta Janiszewskiego (C-11). W październiku 1998 roku dokonano otwarcia przebudowanej siedziby Studium Nauki Języków Obcych. Budynek ten był pierwszym obiektem Politechniki Wrocławskiej przystosowanym do potrzeb osób niepełnosprawnych. W listopadzie tegoż roku oddano też, zaadaptowaną na cele naukowo-dydaktyczne, Starą Kotłownię (część budynku A-4). Zmodernizowane wnętrza zostały przekazane Instytutowi Techniki Cieplnej i Mechaniki Płynów. W 2000 roku zakończono realizację trzykondygnacyjnego gmachu Wrocławskiego Centrum Transferu Technologii (B.11) przy ulicy Mariana Smoluchowskiego. Natomiast w kwietniu 2001 roku nast.pi.o oddanie zmodernizowanego budynku F-4 przy ulicy Gda.skiej, obiektu wykorzystywanego przez Wydzia. Chemiczny i Archiwum Politechniki Wrocławskiej. 14 marca 2002 roku zakończyła się procedura wyboru nowego rektora Politechniki Wrocławskiej. W drugiej turze głosowania zwyciężył profesor Tadeusz Luty, który rektorem Politechniki pozostawa. przez dwie kadencje w latach 2002-2008. Pierwsze posiedzenie senatu nowej kadencji, któremu przewodniczy. rektor Tadeusz Luty, odbyło się 26 września 2002 roku. Omówiono pakiet zagadnień wiążących się z opracowywaną Strategię rozwoju uczelni. Najistotniejszym elementem stanowi.cym o przyszłości uczelni była, zdaniem rektora, kondycja kadry naukowej, a celem strategicznym taki jej rozwój, by wszystkie wydziały uzyska.y uprawnienie habilitacyjne. Rektor zapowiedział też podjęcie, traktowanych priorytetowo, działań na rzecz informatyzacji uczelni.

Złoty laur dla papieża
W grudniu 2002 roku powstał Konwent Godności Honorowych – gremium powołane do analizy kandydatur do tytułu doktora honoris causa oraz medali Politechniki Wrocławskiej. Pod koniec 2002 roku rozpoczęto renowację fasady Gmachu Głównego Politechniki Wrocławskiej. Było to pierwsze tego typu przedsięwzięcie w dziejach wrocławskiej uczelni. W lutym 2003 roku senat wyraził zgodę na utworzenie na Wydziale Mechaniczno-Energetycznym Wydziałowego Zakładu Inżynierii Lotniczej, nawiązującego do tradycji zniesionego w 1954 roku Wydziału Lotniczego Politechniki Wrocławskiej. Oficjalne otwarcie nowego zakładu nastąpiło 4 listopada 2003 roku. W marcu 2003 roku wprowadzono jednolity system poczty elektronicznej dla pracowników Politechniki. 1 lipca 2003 roku powołano Koło Emerytów i Rencistów Politechniki Wrocławskiej. W lipcu 2003 roku senat przez aklamację przyjął uchwałę popierającą inicjatywę Kolegium Rektorów Uczelni Wrocławia i Opola o nadaniu papieżowi Janowi Pawłowi II – w roku 25-lecia pontyfikatu i 50-lecia jego habilitacji – Złotego Lauru Akademickiego, najwyższego honorowego wyróżnienia środowiska akademickiego Wrocławia i Opola. Wyróżnienie to zostało wręczone Ojcu Świętemu na audiencji 8 stycznia 2004 roku. 23 października 2003 roku Senat Politechniki Wrocławskiej zdecydował o zmianie nazwy Wydziału Górniczego na Wydział Geoinżynierii, Górnictwa i Geologii. W związku ze zbliżającymi się obchodami 60-lecia Politechniki senat, na posiedzeniu 26 lutego 2004 roku, przyjął uchwałę ogłaszającą rok 2005 jubileuszowym rokiem Politechniki Wrocławskiej. Przy tej okazji rektor Tadeusz Luty zadeklarował wolę utworzenia Muzeum Politechniki Wrocławskiej. W kwietniu 2004 roku senat pozytywnie rozpatrzył wniosek o utworzenie Centrum Inżynierii Biomedycznej.

Pamięci prof. Dionizego Smoleńskiego
25 lutego 2005 roku, w roku jubileuszu uczelni, na dziedzińcu Politechniki Wrocławskiej, w miejscu nazwanym skwerem profesora Dionizego Smoleńskiego, nastąpiła uroczystość odsłonięcia jego popiersia. Miesiąc później, 24 marca, w holu Gmachu Głównego uczelni, obok tablicy pamiątkowej poświęconej pamięci profesora Edwarda Suchardy – pierwszego prorektora Politechniki Wrocławskiej, zawisła podobna tablica upamiętniająca profesora Dionizego Smoleńskiego. We wrześniu 2005 roku weszła w życie nowa ustawa regulująca problematykę szkolnictwa wyższego – Prawo o szkolnictwie wyższym. Akt ten regulował większość problemów wynikających z dynamicznego rozwoju szkolnictwa wyższego w latach 1990-2005. Do najbardziej spektakularnych zmian należało wydłużenie kadencji rektorskiej do czterech lat (począwszy od 2008 roku). Od 1 września 2005 roku na zniesionym stanowisku dyrektora administracyjnego zasiada kanclerz.

60-lecie uczelni
15 listopada 2005 roku uroczyście obchodzono jubileusz 60-lecia Politechniki Wrocławskiej. Główne uroczystości odbyły się tradycyjnie w auli. Wręczono tam po raz pierwszy Złote Odznaki Politechniki Wrocławskiej z Brylantem. Odznaką numer 1 uhonorowano sztandar Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność”. 23 lutego 2006 roku powołano przy Politechnice Wrocławskiej Akademicki Inkubator Przedsiębiorczości. Jednostka ta, zgodnie z zapisami najnowszej regulacji prawnej dotyczącej szkolnictwa wyższego, mogła ubiegać się o środki europejskie i była warunkiem zdobywania grantów niezbędnych do wprowadzania w życie innowacyjnych projektów. 22 czerwca 2006 roku senat pozytywnie zaopiniował powołanie Studium Kształcenia Podstawowego jako międzywydziałowej jednostki organizacyjnej, kształcącej studentów z matematyki, fizyki,

W stronę Europejskiego Instytutu Technologicznego
13 kwietnia 2007 roku powstała spółka EIT+ S.A., która – zgodnie założeniami – miała działać w trzech obszarach: sieci e-Zdrowie, sieci Biotech oraz sieci naukowogospodarczej Energia. Spółka ta miała wyjść naprzeciw inicjatywie Komisji Europejskiej tworzącej Europejski Instytut Technologiczny, o którego lokalizację zabiegał Wrocław. Senat Politechniki Wrocławskiej wyraził zgodę na przystąpienie uczelni do spółki EIT+ S.A. na posiedzeniu, które odbyło się 20 września 2007 roku. 20 grudnia 2007 roku Senat Politechniki Wrocławskiej zdecydował o utworzeniu Zamiejscowego Ośrodka Dydaktycznego Wydziału Mechaniczno-Energetycznego w Bielawie. Na początku grudnia 2007 roku wprowadzono na Politechnice Wrocławskiej elektroniczną legitymację studencką.

Oddanie „serowca”
Początek XXI wieku był dla Politechniki Wrocławskiej okresem prawdziwego boomu inwestycyjnego. 1 października 2003 roku odbyła się uroczystość wmurowania aktu erekcyjnego pod budynek Centrum Naukowo-Badawczego Wydziału Elektrycznego przy ulicy Zygmunta Janiszewskiego (D-20). Prace budowlane wewnątrz gmachu i jego stopniowe zagospodarowanie trwały do końca 2006 roku. 25 czerwca 2002 roku wmurowano kamień węgielny pod budowę nowej siedziby Wydziału Mechanicznego oraz Wydziału Informatyki i Zarządzania przy ulicy Ignacego Łukasiewicza (B-4). Przekazanie ukończonego obiektu nastąpiło 13 października 2004 roku. 29 stycznia 2007 roku miała miejsce uroczystość oddania do użytku gmachu Zintegrowanego Centrum Studenckiego (C-13) przy Wybrzeżu Stanisława Wyspiańskiego (przez studetów szybko nazwanego „serowcem”). W 2007 roku pracami modernizacyjnymi objęto północny fragment holu Gmachu Głównego, który w wyniku przebudowy uzyskał reprezentacyjny charakter. W 2008 roku na Politechnice Wrocławskiej zatrudniano 3855 osób: 1819 pracowników miało etaty naukowo- ‑dydaktyczne i dydaktyczne, 21 – naukowe, 656 – naukowo- techniczne, inżynieryjno-techniczne i robotnicze, 1358 pracowników reprezentowało służby biblioteczne i obsługę. W grupie nauczycieli akademickich było 105 profesorów zwyczajnych, 64 tytularnych profesorów nadzwyczajnych, 112 osób zajmowało stanowisko profesora nadzwyczajnego, jedna osoba zajmowała stanowisko profesora wizytującego. Zatrudniano 1043 adiunktów (123 z tytułem doktora habilitowanego) oraz 147 asystentów i stażystów. Etaty starszych wykładowców zajmowało 244 nauczycieli akademickich (w tym 73 docentów), wykładowców – 67, a lektorów języków obcych – 20 osób. Liczba studentów na wszystkich wydziałach (łącznie z filiami) osiągnęła wielkość 32 093 osób.

Doktorat honoris causa dla Angeli Merkel
W kampanii wyborczej na pierwszą czteroletnią kadencję rektorską o stanowisko rektora Politechniki Wrocławskiej na lata 2008-2012 ubiegało się czterech kandydatów: profesor Monika Hardygóra, profesor Ludwik Komorowski, profesor Janusz Szafran oraz profesor Tadeusz Więckowski. 17 kwietnia 2008 roku kwestię wyboru rozstrzygnięto w pierwszej turze głosowania. Rektorem na lata 2008-2012 został profesor Tadeusz Więckowski. W kwietniu 2008 roku, w wywiadzie przeprowadzonym przez redakcję „Pryzmatu” zaraz po wyborze na stanowisko rektora, profesor Tadeusz Więckowski krótko określił główne kierunki swojego rektoratu: „Cała naprzód. I na pewno wiadomo, w jakim kierunku – jest jasno zdefiniowany: badania, Europa i kształcenie następców”. Pierwszym wydarzeniem o doniosłym znaczeniu w kadencji rektorskiej 2008-2012 było niewątpliwie uhonorowanie godnością doktora honoris causa Politechniki Wrocławskiej kanclerz Niemiec doktor Angeli Merkel. Uroczysta promocja odbyła się 24 września 2008 roku w auli uczelni. Dzień po tej ważnej uroczystości, 25 września 2008 roku, na pierwszym posiedzeniu zebrał się Senat Politechniki Wrocławskiej nowej kadencji. Gremium zakceptowało przedstawiony przez rektora plan inwestycyjny na lata 2008-2012, w którym przewidziano – między innymi – podjęcie budowy Centrum Innowacyjno-Technologicznego „Technopolis” (ośrodki przy ulicach Długiej i Zygmunta Janiszewskiego), Środowiskowej Biblioteki Nauk Ścisłych i Technicznych, Kompleksu Edukacyjno- Badawczego „Geocentrum” (inwestycja w rejonie ulicy Na Grobli) oraz realizację budynku dla Wydziału Chemicznego przy ulicy Gdańskiej. W 2008 roku, w ośrodku przy ulicy Długiej zakończono kolejną inwestycję dla Wydziału Elektroniki Mikrosystemów i Fotoniki: oddano tam kolejny budynek laboratoryjno- dydaktyczny – M-6 bis. W grudniu 2008 roku senat omówił problemy związane z zabezpieczeniem dwóch, niepoddanych jeszcze zabiegom renowacyjnym, zabytkowych budynków Politechniki Wrocławskiej: gmachu Wydziału Architektury przy ulicy Bolesława Prusa (E-1) oraz gmachu Wydziału Hutniczego przy ulicy Mariana Smoluchowskiego (B-1). W latach 2008-2009 przeprowadzono generalny remont budynku A-10 przy ulicy Cypriana Kamila Norwida. Obiekt ten, ze względu na charakterystyczną elewację pokrytą czerwonym szkłem, zdecydowanie odbiegał od estetyki sąsiednich gmachów wzniesionych na początku XX wieku. Uroczyste udostępnienie całkowicie odmienionego wizualnie budynku nastąpiło 24 września 2009 roku.

Stulecie Uczelni Technicznych we Wrocławiu
W styczniu 2009 roku senat ogłosił rok 2010 – Rokiem Stulecia Uczelni Technicznych we Wrocławiu. W przyjętej przez aklamację uchwale wyrażono przekonanie, że „Jubileusz Stulecia Uczelni Technicznych we Wrocławiu będzie sprzyjał refleksji nad niezwykłą historią Politechniki Wrocławskiej, nad tradycjami i wartościami akademickimi, które ukształtowały uczelnię, a także wskaże nowe wyzwania i kierunki rozwoju Almae Matris”. W kwietniu 2009 roku wprowadzono do planu rozwoju uczelni na lata 2007-2015 realizację Centrum Badawczo- Technologicznego z lokalizacją przy ulicy Długiej. W październiku 2009 roku jubileusz czterdziestolecia obchodził Zespół Zamiejscowych Ośrodków Dydaktycznych Politechniki Wrocławskiej w Legnicy. Miesiąc ten był także okazją do pierwszej uroczystości inauguracjiroku akademickiego w Zamiejscowym Ośrodku Dydaktycznym Wydziału Mechaniczno-Energetycznego w Bielawie, gdzie 9 października 2009 roku do immatrykulacji przystąpiło 30 słuchaczy pierwszego roku niestacjonarnych studiów inżynierskich na kierunku energetyka w specjalności „energetyka komunalna”. 29 października 2009 roku senat postanowił nazwać Skwerem Obrońców Solidarności teren ograniczony budynkami C-1, C-2 oraz C-6 – a zatem miejsce, gdzie we wrześniu 2001 roku stanął pomnik poświęcony działaczom niezależnego związku zawodowego. Według danych z 9 kwietnia 2010 roku Politechnika Wrocławska była pracodawcą 4463 osób. W grupie nauczycieli akademickich zatrudniano ogółem 1946 osób: profesorowie (łącznie 354 osoby): profesorowie zwyczajni – 129, profesorowie nadzwyczajni z tytułami naukowymi – 68, profesorowie nadzwyczajni bez tytułów – 157; adiunkci i wykładowcy (łącznie 1592 osoby): adiunkci ze stopniem doktora habilitowanego – 77, adiunkci bez stopnia doktora habilitowanego – 960, starsi wykładowcy – 170, wykładowcy – 69, docenci – 79, asystenci – 205, lektorzy – 19, starsi kustosze dyplomowani – 9, kustosze dyplomowani – 3, instruktor – 1. W tym samym czasie stan zatrudnienia na stanowiskach nienauczycielskich osiągnął liczbę 2517 osób, przy udziale następujących grup pracowniczych: administracja (łącznie 947 osób): pracownicy administracyjni – 677, pracownicy administracyjno-ekonomiczni – 191, pracownicy administracyjno- techniczni – 79; służby inżynieryjne, biblioteczne i obsługa: pracownicy inżynieryjno- techniczni – 519, pracownicy naukowo-techniczni – 74, pracownicy służby bibliotecznej – 141, informatycy – 141, pracownicy obsługi – 561, robotnicy – 134. W roku akademickim 2009/2010 na Politechnice Wrocławskiej podjęło studia ogółem 32 718 osób. Na studiach stacjonarnych kształciło się 27 140 osób pozostali – 5578 słuchaczy – korzystało z form niestacjonarnych.

Budowa „Technopolis”
Jeszcze w 2008 roku, na miejscu prowizorycznego obiektu magazynowego oznaczonego symbolem C-12, rozpoczęto realizację budynku Zaplecza Badawczego Instytutu Telekomunikacji, Teleinformatyki i Akustyki Wydziału Elektroniki (C-15). Zakończenie przedsięwzięcia wraz z odbiorem technicznym nastąpiło 28 czerwca 2010 roku. W 2010 roku urzeczywistniają się niektóre zamierzenia budowlane, o których rektor Tadeusz Więckowski we wrześniu 2008 roku mówił na forum senatu. W maju 2010 roku przystąpiono bowiem do realizacji Międzyuczelnianego Centrum Innowacyjno-Technologicznego „Technopolis”: przy ulicy Zygmunta JaniszewskieZaawansowanych Technik Informacyjnych i Komunikacyjnych, a przy ulicy Długiej – Centrum Edukacyjno-Technologicznego. 11 października 2010 roku zostały podpisane umowy niezbędne do rozpoczęcia realizacji Kompleksu Edukacyjno- Badawczego „Geocentrum”. Planowany obszar inwestycji, znajdujący się w sąsiedztwie zabytkowej Wieży Ciśnień, ma być połączony z głównym kampusem Politechniki Wrocławskiej kładką przerzuconą przez Odrę. Bardzo ważnym przedsięwzięciem będzie realizacja przy placu Grunwaldzkim zadania określonego jako „Budowa Środowiskowej Biblioteki Nauk Ścisłych i Technicznych na potrzeby Innowacyjnej Gospodarki”. W czterokondygnacyjnym budynku, położonym na tyłach gmachów D-1 i D-2, będą zlokalizowane laboratoria cyfrowe, digitalizacji i komputeryzacji, systemów informacyjnych oraz nauczania elektronicznego. W ośrodku Wydziału Chemicznego przy ulicy Gdańskiej planuje się wzniesienie siedziby Regionalnego Centrum Zaawansowanych Technologii Chemicznych Politechniki Wrocławskiej.

opracował: Marek Burak

Pryzmat, numer specjalny 2/2010
http://pryzmat.pwr.wroc.pl/

 


Logo Logo Logo

Muzeum
Politechniki Wrocławskiej



123456789


Muzeum Politechniki Wrocławskiej

Wybrzeże Wyspiańskiego 27
50-370 Wrocław
bud. A-1 (wejście od ul. Norwida)
tel. 71 320 33 20


Ładowanie...